hêrûg

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /heːˈɾuːɡ/
• Kîtekirin: hê·rûg

Navdêr

hêrûg m

1. Hilûk, încas.
2. Mişmiş, qeysî, zerdelî.

Tewandin

Tewandina hêrûg

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	hêrûg	hêrûg
Îzafe	hêrûga	hêrûgên
Çemandî	hêrûgê	hêrûgan
Nîşandera çem.	wê hêrûgê	wan hêrûgan
Bangkirin	hêrûgê	hêrûgino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	hêrûgek	hêrûgin
Îzafe	hêrûgeke	hêrûgine
Çemandî	hêrûgekê	hêrûginan

Formên alternatîv

• arong
• arûng
• hêrog
• hîrog

Jê

• hêrûgî

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Almanî: Aprikose → de mê, Marille → de mê, Pflaume → de mê
• Erebî: ^?مشمش → ar
• Farisî: زردالو → fa, زردآلو → fa, آلو → fa, خاکسترذغال → fa
• Îngilîzî: apricot → en, ^?greengage → en, ^?sour green plum → en
• Tirkî: kayısı → tr, mışmış → tr, sarı erik → tr, ^?katır tırnağı → tr, ^?hastalık → tr, ^?kül → tr

(fêkî)