diz

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /dɪz/
  • Jihevqetandin: diz

Navdêr[biguherîne]

diz mê û nêr

Diz (li çepê) ji kesekî (li naverastê) didize.
  1. kesa/ê tiştan didize,
    kesa/ê tiştên kesek din bêyî hay û destûra wê / wî bo xwe dibe.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Lê min ji rezan nekir temettu'
Manend-i dizan bi kes tetebbu'
Nûrestê hedîqeyê fu'ad e
(Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Hevwate[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

avestayî: duš-dah- ("xirabî kirin")
pehlewî: dwz ("diz")
farisî: duzd ("diz")
belûçî: diz ("diz") ...alfabeya arî
kurmancî: diz ("diz")
soranî: diz ("diz")
zazakî: dizd ("diz")

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

diz

  1. Asêgeh, kelhe, sûr.

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî * dʰeiǵʰ- (melhem lê dan), hevreha avestayî 𐬛𐬀𐬉𐬰𐬀 (deêze: dîwar), ermeniya kevn դէզ (dêz), sanskrîtî देग्धि (melhem lê dan), yûnaniya kevn τεῖχος (dîwarê kelhê), fingō (dirûv danê, şikil danê)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

diz

  1. çok, çong