Here naverokê

şikil

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

şikil n

  1. dirûv, form
    • (Tu dikarî tarîxa vê jêgirtinê binivîsî?), Celadet Elî Bedirxan, Hawar:
      Di şiklê mirovekî de ye.
  2. wêne, foto, rism, fotograf, eks

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:
    Lêkin di vî mulkî hissedar im
    Herçend bi şikil pasiban im
    Emma bi mekan şirîkê wan im«

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina şikil
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şikil şikil
Îzafe şikilê şikilên
Çemandî şikilî şikilan
Nîşandera çem. wî şikilî wan şikilan
Bangkirin şikilo şikilino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şikilek şikilin
Îzafe şikilekî şikiline
Çemandî şikilekî şikilinan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Hevmane

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

    Ji erebî شكل (şekil), hevreha aramî שכלל (şekill: temamkirin, forma dawîn danê), herdu ji akadî [skrîpt hewce ye] (şeklulu/şuklulu) ji kulletu (hemû, gişt, tev) ku hevreha كلّ (kull, “hemû”) ye ku serekaniya kullî ya ketî kurdî ye jî.

    Werger

    [biguhêre]

    Anagram

    [biguhêre]