zift

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: zift

Navdêr

zift

zift m

1. Tiştek reş, çir, ron û don e û bi taybetî bo avakirina kolanan tê bikaranîn.

   Hevmane: qîr, qetran, asfalt

   • 1999, Firat Cewerî, Çîroka Malbata Evdo, Weşanên Nûdem:

     Li ser riya qîr û zift / Hatin ser hev pale gişt

2. Madeyê ku berî rêyekê qîr bikin didanin.

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: زفت

Jê

• zift kirin (lêker)
• ziftbûyî (rengdêr)
• ziftî
• ziftkirin (navdêr)
• ziftkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Aramî
zipta

Erebî
زفت (zift)

Kurmancî
zift

Ji erebî زفت (zift) ji aramî zipta. Hevreha akadî ziptu.

Bide ber

• zeft

Werger

• Almanî: Asphalt → de n, ^?Bitumen → de m
• Farisî: آسفالت → fa, قیر → fa
• Îngilîzî: bitumen → en, pitch → en, tar → en
• Tirkî: asfalt → tr, zabıt → tr, zapt → tr, zift → tr

Tirkî

Navdêr

zift

1. qîr, zift