ramûsan

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

ramûsan

  1. maç kirin, ramûsandin,
    lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î dan (bi taybetî bo hezkirinê yan silavkirinê): Eniya dayika xwe ramûsand.
    (du kes) lêvên xwe li yên hev dan (bi mebesta evînê ango hezkirina ji hev): Lêvên hev radimûsin.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ra + *mûs + -an, hevreha farisî بوسیدن  (bûsîden: maç kirin) û بوسه (bûsê: maç) ji zimanên îranî, eslen onomatopoetîk. Bo guherîna M/B bide ber "misilman / bisilman / bisirman". Forma farisî wek بوسة (bûse / bewse) ketiye erebî jî û forma lêkerî باس (base) jî jê hatiye çêkirin.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ramûsan  ramûsan 
Îzafe ramûsana  ramûsanên 
Çemandî ramûsanê  ramûsanan 
Nîşandera çemandî   ramûsanê  wan  ramûsanan 
Bangkirin ramûsanê  ramûsanino 
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ramûsanek  ramûsanin 
Îzafe ramûsaneke  ramûsanine 
Çemandî ramûsanekê  ramûsaninan 
ramûsaneke evînî
  1. maç, mirç,
    danîna lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î
  2. danîna lêvên xwe li ser lêvên hev
    • Te ez bi ramûsana xwe helandim.

Werger[biguherîne]