ramûsîn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

ramûsîn lêkera pêkhatî, gerguhêz

  1. lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î dan (bi taybetî bo hezkirinê yan silavkirinê):
    • Eniya dayika xwe ramûsand.
    • Rojeke eyd ew jinêd axa u e'yanan diçine eyda xanimê û destêd xanime ramûsin, xanim ji libasêd xwe ji xatunêd axa û e'yan qewî şermi dibin ù bêkêf bûyî, mirûzê diketin. — (Mele Mehmûdê BazîdîCami’eya Riseleyan û Hikayetan Bi Zimanê KurmancîLîs2010, çapa 1em, r. 73, ISBN 978-605-5683-27-6)
  2. (du kes) lêvên xwe li yên hev dan (bi mebesta evînê ango hezkirina ji hev): Lêvên hev radimûsin.

Herwiha[biguherîne]

Hevmane[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

ra + mûsandin

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ramûsîn ramûsîn
Îzafe ramûsîna ramûsînên
Çemandî ramûsînê ramûsînan
Nîşandera çemandî ramûsînê wan ramûsînan
Bangkirin ramûsînê ramûsînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ramûsînek ramûsînin
Îzafe ramûsîneke ramûsînine
Çemandî ramûsînekê ramûsîninan

ramûsîn

  1. danîna lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î:
  2. danîna lêvên li ser lêvên hev:
    • Te ez bi ramûsana xwe helandim.

Werger[biguherîne]