Here naverokê

hekîm

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

hekîm m yan n li gorî maneyê

  1. (meslek) bizîşk, nijdar, doktor, pijîşk, nojdar, luqman, cebar,
    pisporanesaxiyan, kesa/ê nesaxan sax dike, şarezaya/yê nexweşiyan, kesa/ê nexweşan derman dike
    • Seyd û nêçîr ko nebit tole'ê seyyad-i çi kit
      Her gil û seng dibitin zêr-i bi tedbîr-i hekîm
      Qabiliyyet ko nebit hikmeta ustad-i çi kit
       — (Melayê CizîrîDîwan~1640)
    • Lakîn Ekrad guh nadine hekîman. — (Mele Mehmûdê BayezîdîAmadekar: Jan Dost Adat û Rusûmatnameê EkradiyeWeşanxaneya Nûbihar~1858, sala weşandinê: 2010, r. 112, ISBN 9789944360678)
  2. zana, hişmend, alim, fîlozof

Herwiha

[biguhêre]

Bide ber

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji erebî حكيم (ḥekîm) ji aramî ܚܟܝܡ (xekîm), ji rehê ܚܟܡ (x-k-m-: zanîn). Ji heman rehî bi rêya erebî: hikmet. Ne hevreha "hakim, hekem, hukim" e.

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

hekîm

  1. bizîşk, doktor