guneh

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. tişta/ê nabe bêt kirin, tişta/ê kirina wê qedexe ye, tişta/ê ger bêt kirin dê bêt cizakirin
    (bi taybetî li gor dînê îslamê)
    Li gor îslamê zina guneh e.
  2. binas, sedem, sûc, sebeb
  3. dilsojî, dilşewitîn
    • Guneha min pê tê. (Dilê min pê dişewite / disuşe.)
  4. hejar, reben, feqîr
    • Sêwî guneh in.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

Dijwate[biguherîne]

Nêzîk[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr, mê:

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *binek- (mirin, merg, wefat; jidestdan, windakirin), proto-aryayî *nas- (winda bûn; ruxîn) > *wi-nas- (pûç bûn, xirab bûn), hevreha avestayî vi-nas-, farisiya kevn vi-ney (ziyan, zerer), farisî گناه (gunah > guneh), latînî nex, necis (mirin, merg), noceo (ziyan), nocere (ziyan lê kirin), yûnanî νεκρός (nékros: cenaze, term, kelex). vnas ya ermenî ji kurdî yan zimanekî din yê îranî hatiye deynkirin.

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Ey şefî'ê sahibê alayê hemd
Min hene bêhed guneh, nisyan û 'emd
(Mewlûda Kurdî ~1470, Mela Hisênê Bateyî)

Werger[biguherîne]