Îslam

 Herwiha binêre: Islam, îslam, İslam, û İslâm

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /iːsˈlɑːm/

• Deng:

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Serenav 1

Îslam m

1. (dîn) dînê misilmanan: dînê ji alî Mihemed Pêxember ve li ser rêbaza Qur'anê hatiye damezrandin
2. (Îslam) Hemû misilman: misilman hemî bi hev re

   Şerê Îslamê û Kufrê ― Şerê navbera misilmanan û kafiran

Tewandin

Tewandina Îslam

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar
Navkî	Îslam
Îzafe	Îslama
Çemandî	Îslamê
Nîşandera çem.	wê Îslamê
Bangkirî	Îslamê
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar
Navkî	Îslamek
Îzafe	Îslameke
Çemandî	Îslamekê

Jê

• îslamî
• îslamîzm
• îslamîst

Etîmolojî

Ji erebî اسلام (ʾislām).

Herwiha binêre

• biheşt
• dûjeh
• hec
• misilman
• mizgeft
• nivêj
• Qur'an
• rojî
• zekat

Werger

• Erebî: الْإِسْلَام‎ → ar n (al-ʾislām)
• Farisî: اسلام → fa (eslâm)
• Fransî: Islam → fr n
• Hindî: इस्लाम → hi n (islām)
• Îngilîzî: Islam → en
• Rusî: исла́м → ru n (islám)
• Tirkî: İslâm → tr

Serenav 2

Îslam n

1. Navekî lawan e.

Tewandin

Tewandina Îslam

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar
Navkî	Îslam
Îzafe	Îslamê
Çemandî	Îslamî
Nîşandera çem.	wî Îslamî
Bangkirî	Îslamo
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar
Navkî	Îslamek
Îzafe	Îslamekî
Çemandî	Îslamekî

Etîmolojî

Ji erebî اسلام (ʾislām).

Anagram

• Smaîl, Sîmal, mîsal