genc

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

rengdêr
navdêr

Wate[biguherîne]

  1. keç û kurrên ku êdî ne zarrok in lê hê nebûne jin yan zelam
  2. mirovên hê pîr nebûne
  3. xizne, gencîne, xezîne, kenz

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji tirkî genç (genc), hevreha azerî gənc, teterî genç, hemû ji tirkiya kevn *kenç ji maktirkî *kēnç ji *kēn- (mezin bûn) ku herwiha serekaniya peyva tirkî geniş (fireh) e jî. Ji heman rehî: qenc, kanc.

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Bi Melê xweştir ji mal û gewher û gencîne ye
Gewher û gencên Melê husn û cemala dilber e
Sed te'ale l-lah tebarek ev çi husn û cilwe ye
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]