peyman

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. Lihevkirin, rêkeftin, pêkhatin, eqd, pakt, mitabeqet, miwafeqet, kontrat, tifaq, itifaq, miwahede, qewl
    razîbûn bi kirina hevkariyê.
  2. Qewl, hevbendî, miqawele.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Durdaneya ez muşterî
Kan' 'ehd û peymana berî
Bêfayde çûn şubhê heba
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Hevreha kurmancî pîvan, hevrehên soranî پێوان / pêwan û پیوان, zazakî peymene, hewramî pîmay, farisî پیمودن, pehlewî peymûden, avestayî peytima- û vî-med (bijîşk), hemû ji îraniya kevn *peti- + *ma- Ji proto-aryayî *peti- + *ma-, ji proto-hindûewropî * med-, jê herwiha yûnaniya kevn μέδω (mêtho: parastin), latînî meditor (ramîn, fikirîn), ermeniya kevn միտ (hiş, aqil), gotî 𐌼𐌹𐍄𐌰𐌽 (mitan: pîvan), almanî messen (pîvan), inglîzî mete (pîvan)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]