aqil

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurmancî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

navdêr, nêr

  1. Jîrî, eqil, awiz, hiş, hişyarî, hişmendî, têgihiştin, famkirin, famatî, famabûn.
  2. Mejî, mejox, mêşk.

rengdêr

  1. Jîr, biaqil, bieqil, hişyar, hişmend, fama, fehma.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Her serê dewlet hebit dê her di nêv benda te bit
    Her kesê 'aqil bitin dê her di çokarê te bî
    Ê divêt azade bit dê çehvinêrê lutfa te bit
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Biwêj[biguherîne]

  • aqil jê birrîn: li gor hişê / aqilê wî baş bûn, beraqil bûn, ketin aqilî.
    • Ne ti mirov e, aqilê min qet jê nabirre.

Herwiha[biguherîne]

Nêzîk[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî, bi maneya jîr ji عاقل ('aqil), bi wateya "jîrî" ji عقل ('eqil). Bo nimûneyeke din jî ku tê de "'e" ya erebî di kurdî de dibe "a" binêre alif, am (mam, ap).

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Zazakî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. Aqil.
    • Aqilê xoantiş xo ser.
      Aqilê xwe kişandin ser xwe.[1]

Çavkanî[biguherîne]