dik

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. Seko, sehne, platform,
    cihê piçekî ji derdorên xwe bilindtir yê ku şanogerr yan muzîkvan hunera xwe li ser pêşkêş dikin.
  2. Li malan de yan jî li berderîyan cihê mirov dirûnit ser. Exleban ji herî û beran tê çêkirin.

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî دكة (dikket), hevreha dikan, دكان (dukkan: 1. dikan, dezgeh 2. dik, seko) ji aramî דוכנא (dûkena: dik, seko) ji akadî dekkene (dik, seko) ji sûmerî degene (dik, seko). Bo zêdetir agahiyan binere: dikan. Yan jî bi ihtimaleke gelekî kêm ji îranî, bide ber belûçî دک (dikk: girik, gir)

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

rengdêr

Wate[biguherîne]

  1. Çik.
  2. Gij.
  3. Tîk.
  4. Zik.
  5. Rep.
  6. Qup, pîk, kîp, zîç.
    • dik durmuş
      çik sekiniye
  7. Tîk.
    • dik yokuş
      hevrazê tîk
  8. Bij, bel, mûç, vît, qît, bijbijî.
    • dik saç
      porê bijbijî, porê tîk
  9. Qube, tîk.
    • dik bir sesi var
      dengekî wê yê qube heye
  10. Ziq, tîk.
    • dik bakış
      awirê tîk
  11. Sirt.
  12. Şefil, mişefil.