qît

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈqiːt/
• Kîtekirin: qît

Rengdêr

qît

1. Bilind, berçav, qîç.
2. bel^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Jê

• qît kirin (lêker)
• qîtkirin (navdêr)
• qîtkirî (rengdêr)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: ساقه → fa
• Tirkî: dik → tr, bacak → tr, budak → tr

Navdêr

qît n

1. Guhartoyeke qût (“erzaq”).