azib

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɑːˈzɘb/
• Kîtekirin: a·zib

Navdêr

azib n

1. Kurrê nezewicî, zilamê jin bo xwe neaniye.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina azib

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	azib	azib
Îzafe	azibê	azibên
Çemandî	azibî	aziban
Nîşandera çem.	wî azibî	wan aziban
Bangkirin	azibo	azibino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	azibek	azibin
Îzafe	azibekî	azibine
Çemandî	azibekî	azibinan

Formên alternatîv

• azeb
• aziv

Hevmane

• bekar
• bêjin
• nezewicî

Dijmane

• zewicî

Jê

• azibî
• azibîtî
• azibtî

Têkildar

• bakîre
• xama

Etîmolojî

Ji erebî عزب ('ezeb) yan erebî اعزب (e'zeb). Forma ezeb ya kurmancî ji peyva ewel ya erebî hate standin û forma azib ji peyva diduyan hate standin. Herdu peyvên erebî bi wekhev mane ne.

Bide ber

• bîmêr
• bîjin

Werger

• Almanî: ^?ledig → de
• Erebî: ^?اعزب
• Farisî: مجرد → fa, ^?عزب → fa
• Îngilîzî: unmarried → en, ^?unattached → en, bachelor → en
• Tirkî: ^?bekar → tr, ^?bekâr → tr, ^?ergen → tr, ^?mücerret → tr

Rengdêr

Pozîtîv	azib
Komparatîv
Sûperlatîv	herî azib (merkezî) tewrî azib (rojavayî)

azib

1. Kurrê nezewicî, zilamê jin bo xwe neaniye.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Abenakî

Navdêr

azib

1. (heywan) pez, mî, mih
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]