bêjin

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: bê·jin

Rengdêr

bêjin

1. zelamê yan kurrê jin nîn, (mêrê) nezewicî,
   kesê jin neaniye yan ji jina xwe cuda bûye yan jî jina wî miriye

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: بێژن

Dijmane

• bijin

Jê

• bêjinî
• bêjinîtî
• bêjintî

Têkildar

• bakîre
• bimêr
• bîmêr
• mêrkirî
• şûkirî

Etîmolojî

Ji bê- +‎ jin.

Bide ber

• bekar
• bîmêr

Werger

• Almanî: geil → de
• Erebî: أعزب, ^?القالم
• Farisî: الک → fa
• Îngilîzî: celibate → en, bachelor → en, widower → en, ^?grass widower → en, ^?womanless → en, ^?widowed → en
• Tirkî: abazan → tr, ^?sıfır → tr, ^?steril → tr

Anagram

• bijên