bakîre

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɑːkiːˈɾɛ/
• Kîtekirin: ba·kî·re

Navdêr

bakîre m

1. keça şûnekirî, keça hê mêr nekiriye, keça nezewicî
2. keça hê ti car têkiliyên cinsî nekirine

kesê ku qet bi yekî din ve girêdayî cinsî nebûye

Tewandin

Tewandina bakîre

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bakîre	bakîre
Îzafe	bakîreya bakîra	bakîreyên bakîrên
Çemandî	bakîreyê bakîrê	bakîreyan bakîran
Nîşandera çem.	wê bakîreyê wê bakîrê	wan bakîreyan wan bakîran
Bangkirin	bakîreyê bakîrê	bakîreyino bakîrino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bakîreyek bakîrek	bakîreyin bakîrin
Îzafe	bakîreyeke bakîreke	bakîreyine bakîrine
Çemandî	bakîreyekê bakîrekê	bakîreyinan bakîrinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: باکیرە

Hevmane

• pakîze
• xama

Jê

• bakîretî

Etîmolojî

Ji erebî بكر (bikr), hevreha akadî bukru, îbranî bikûr, aramî bekara.

Bide ber

• bekar
• azib

Werger

• Îngilîzî: maiden → en, parthen- → en, unmarried → en, sexually pure, virgin → en

Anagram

• barekî, berîka, karebî