sirf

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Hoker[biguherîne]

sirf

  1. xwerû, sade, safî, pak, paqij, petî, bi tenê, tek, ne tevlihev, ne têkilkirî
    • Cankurd, di wê „gotina xwe ya kurt“ de, wek ji nerînên wî yên „dirêj“ diyar dibe, dixwaze Êzîdiyan û ola Êzîdiyatiyê di „Yezîdîyê“, yan jî „Şîxadiyetiyê“, ku „terîqeteke“ sirf îslamî ye, werbike.— (Hoşeng Broka, Mizgîniya Can Kurd: Êzîdî jî Misilman inNetkurd.com12/2008)

Bide ber[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî صرف (șirf: xwerû, safî, paqij, pak), têkilî serf, hevreha aramî צרפ (s-r-p-: xwerû kirin, safî kirin), akadî serapu. Ji heman rehî: serf, mesref.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]