mesken

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. cih, der, war, welat, herêm, mekan

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî مسكن (mesken), hevreha aramî ܡܫܟܢܐ (meşkina), îbrî משכן (mişkan), ya erebî ji rehê سكن (s-k-n-: rawestîn, sekinîn, bi cih bûn, mal danîn), ya aramî û îbrî ji rehê ş-k-n-. Ji eynî rehî: sakin, sekin, sekinandin, sekinîn, miskîn...

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Husn û cemalek pir heye
Belqîssifet mesken Seba
Şox û şepala meyperest
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. şûnwar, cîwar, rûniştgeh, êwr, mesken