miskîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mis·kîn

Rengdêr

miskîn

1. milahim, tebitî, vehewiyayî, tena, ne şûm, ne neqet, ne destmatî, ne şeroke, ne şerûd, ne şerxwaz, ne şerker
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. reben, goyîn
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
3. tembel, tiral, arode, keslan, zexel, gewende, bêkare, moris, teral, leşgiran, destgiran, qûngiran, xewar, bêxîret
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• Xefletî ew keşşifî şîr dest bi dest hatin ceger
  Go xebînet'ya Mela miskîn me lê ker kir kezeb — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: مسكين

Jê

• miskîn bûn (lêker)
• miskîn kirin (lêker)
• miskînbûn (navdêr)
• miskînbûyî (rengdêr)
• miskînî
• miskînîtî
• miskînkirin (navdêr)
• miskînkirî (rengdêr)
• miskîntî

Etîmolojî

Deyn ji erebî مسكين (miskîn), ji akadî muşkênu/muşkênum. Heman peyv ketiye farisî û tirkî miskin lê herwiha fransî mesquin, spanî mezquino û îtalî meschino û hin zimanên din jî yên ewropî.

Werger

• Almanî: dumm → de, erbärmlich → de, jämmerlich → de
• Farisî: آشفته حال → fa
• Îngilîzî: amenable → en, remiss → en, (3)lazy → en, sad sack → en
• Tirkî: sünepe → tr, uyuntu → tr, kül kedisi → tr, ^?kokuşuk → tr

Mane 2

miskîn (cureyê rêzimanî?)

1. Guhartoyeke miskî (“ji miskê”).