miskîn

 Herwiha binêre: miskin û mişkin

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mis·kîn

Rengdêr

miskîn

1. milahim, tebitî, vehewiyayî, tena, ne şûm, ne neqet, ne destmatî, ne şeroke, ne şerûd, ne şerxwaz, ne şerker
2. reben, goyîn
3. tembel, tiral, arode, keslan, zexel, gewende, bêkare, moris, teral, leşgiran, destgiran, qûngiran, xewar, bêxîret

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Xefletî ew keşşifî şîr dest bi dest hatin ceger
  Go xebînet'ya Mela miskîn me lê ker kir kezeb

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: مسكين

Jê

• miskîn bûn (lêker)
• miskîn kirin (lêker)
• miskînbûn (navdêr)
• miskînbûyî (rengdêr)
• miskînî
• miskînîtî
• miskînkirin (navdêr)
• miskînkirî (rengdêr)
• miskîntî

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Akadî
muşkênu/muşkênum

Erebî
مسكين (miskîn)deyn.

Kurmancî
miskîn

Deyn ji erebî مسكين (miskîn), ji akadî muşkênu/muşkênum. Heman peyv ketiye farisî û tirkî miskin lê herwiha fransî mesquin, spanî mezquino û îtalî meschino û hin zimanên din jî yên ewropî.

Werger

• Almanî: dumm → de, erbärmlich → de, jämmerlich → de
• Farisî: آشفته حال → fa
• Îngilîzî: amenable → en, remiss → en, (3)lazy → en, sad sack → en
• Tirkî: sünepe → tr, uyuntu → tr, kül kedisi → tr, ^?kokuşuk → tr

Mane 2

miskîn (cureyê rêzimanî?)

1. Guhartoyeke miskî (“ji miskê”).

Anagram

• misînk