me-

 Herwiha binêre: me û mê

Kurmancî

Pêşgir 1

me-

1. Pêşgirek e dikeve gel lêkeran û maneya fermaniya neyînî didiyê.

   Hevmane: ne-

   Meke! ― Nabe ku tu bikî.

   Meçin! ― Nabe ku hûn biçin.

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

Bi maneya "ne-" û bi maneya "mê" ji zimanên îranî, hevreha soranî me- (meke! = meke/neke!), pehlewî ma- (mekun! = meke/neke!), têkilî ne-.

Werger

neyînî

• Farisî: مـ (ma-)

Pêşgir 2

me-

1. Pêşgirek e dikeve gel navê hin heywanan û diyar dike ku ew mê ne.

   (baştir) Hevmane: ma-, mê-

   mehîn ― mahîn

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

pêşgirek e dikeve gel navê hin heywanan û diyar dike ku ew mê ne

Pêşgir 3

me-

1. -geh, cih, der, dever

   mekan, mesken, mekteb, medrese, mehel

2. mi-, kesê ku

   meşxul

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

Ji erebî مِـ (mi-) yan "cihê ku" ji erebî مَـ (ma-).

cihê ku; -geh, cih, der, dever (1)

• Erebî: مَـ (ma-)

kesê ku (2)

• Erebî: مِـ (mi-)