mehel

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /mɛˈħɛl/ (meḧel)

Navdêr

mehel m

1. Cih, dever.
   • Zerfê heqîqî 'hulula 'halekî ye di me'hellê xwe de wekî niha zeman we mekan dibêjî. — (~1750, Mele Yûnisê Helqetînî, Emîn Narozî, Terkîb û zurûf, Stockholm: Sara, di 1996 de hate weşandin, →ISBN, rûpel 13)

Tewandin

Tewandina mehel

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mehel	mehel
Îzafe	mehela	mehelên
Çemandî	mehelê	mehelan
Nîşandera çem.	wê mehelê	wan mehelan
Bangkirin	mehelê	mehelino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mehelek	mehelin
Îzafe	meheleke	meheline
Çemandî	mehelekê	mehelinan

Formên alternatîv

• mihel

Jê

• mehelî

Etîmolojî

Ji erebî محلة (meḧelle^t), ji bo zêdetir binêre mehele.

Werger

• Farisî: محال → fa
• Îngilîzî: region → en
• Tirkî: yer → tr, yöre → tr, mekan → tr

Çavkanî

• Çeko Kocadag (2010), Ferheng Kurmancî - Kirmanckî (zazakî), Weşanên Komkar, →ISBN, rûpel 817

Tirkî

Rengdêr

mehel

1. guncan
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]