Here naverokê

mehîn

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]
Mehîn û kurî.

mehîn m

  1. hespa
    • 1683, Ehmedê Xanî, Nûbihara Biçûkan:
      ملزم و خرک هر دو مشار قطع برین سن ددان
      ابل و بعیر عیس و جمل ناقه جماذ او دڤه نه
      حجر مهین هم عقله مهر کری هسپه حصان

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina mehîn
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mehîn mehîn
Îzafe mehîna mehînên
Çemandî mehînê mehînan
Nîşandera çem. mehînê wan mehînan
Bangkirin mehînê mehînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mehînek mehînin
Îzafe mehîneke mehînine
Çemandî mehînekê mehîninan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Hevreha soranî مایین (mayîn), zazakî mahîne hewramî mayînî, farisî مادیان (mādiyān) û pehlewî mādiyān... hemû ji zimanên îranî, têkilî ma- (mak; ).

Bo H di kurdî de beramberî D di farisî û pehlewî de, bidin ber bahîv.

Herwiha bidin ber maker.

Peyva azerî madyan / مادیان‎, ermenî մադիան (madian) û osmanî مادیان (madiyan) ji zimanên îranî hatine wergirtin.

Ji aliyê etîmolojî ve mehîn ne hevreha hevwateya xwe ya îngilîzî anku mare ye.

Bide ber

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]

Lêker

[biguhêre]

mehîn negerguhêz (lêkera xwerû)

  1. (şîr bûn mast) Baştir: meyîn
  2. (dengê bizinan) Binere: mee-mee
  3. (jê kêm bûn) Binere: mehandin

Rengdêr

[biguhêre]

mehîn

  1. (ji "meh"ê) Binere: mehî