kil

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. rengê li bijangan didin[biguherîne]

navdêr, nêr

kil

Bilêvkirin[biguherîne]

  • kil (k-ya bêpif / mê

Wate[biguherîne]

  1. sirme, maskara, rîmel,
    rengê reşjin li bijangên çavên xwe didin
    (daku bijang tarîtir yan bihêztir yan stûrtir bibin)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

hevrehên soranî کل (kil) (kil), کڵه (kiłe) û کله (kile), herdu ji erebî كحل (kuḥil - bi erebiya devokî herwiha kol, kiḥel, kiḥil) ji aramî ܟܘܚܠܐ (kuḥla), hevreha îbrî כחל, (kaḥal), ji akadî guḥlu. Bi rêya erebî li piraniya dinyayê belav bûye: inglîzî kohl, fransî khôl, almanî kajal, rûsî кайал (kayal)... Ji eynî rehî: alkol, alkohol.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

2. şilqandina yan şilqîna meşkê[biguherîne]

navdêr,

Bilêvkirin[biguherîne]

  • ḱil (-ya bipif / req)

Wate[biguherîne]

  1. kan, kiyan, kilandin, şilqandina meşkê, şilqîna meşkê
  2. hejandin, hejîn:
    kil bûn (hejîn, pêş û paş livîn),
    kil kirin (hejandin)

Ji wêjeyê[biguherîne]

Piştî van agahdariyên di derbarê Ahmet Turkî de êdî divêt mirov li ser fikir û helwêstên wî jî du gotinan bibêje ko bê ew çima di serokatiya vê (DTP) partiyê de weha mîna hêlkanê kil dibe û gah dihere û gah tê.

(Enwer Karahan: Her û were Ahmet Turk, Nefel.com, 7/2008)

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

[biguherîne]

3. dava bi derqûna heywanan ve[biguherîne]

Binêre kilik.

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

kil

  1. kîl, kîlte, bekre
  2. gil, gêl, gilk, xenêke