ferman

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. emir, gotina kesek dibêje û divê kesek din wek wê gotinê bike
    • Serokê wan fermana rawestandina şerrî daye.
      (Serokê wan gotiye ku nabe şerr bêt kirin.)
  2. xirab bûna rewşê, jînoside

Ji wêjeyê[biguherîne]

Ya qelem binvîs bi emrê Padîşah
Ez çi binvîsim bi ferman ya Îlah

(w:Mela Hesenê Bateyî)

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji zimanên îranî, fer- (ber-, pêş- + -man (raman; şîret, nesîhet), hevreha soranî فرمان (firman), farisî فرمان (ferman), pehlewî freman, hexamenîşî fremana-, avestayî fremeynye-, latînî praemoneō, binere *fer- + proto-hindûewropî *menos (raman > li wê binere). հրաման (hremen) ya ermenî ji zimanekî îranî hatiye wergirtin.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

ferman

  1. ferman, emir
  2. ferman

Wergerr[biguherîne]