divê

 Herwiha binêre: dive

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɘˈveː/

• Deng (Wan):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: di·vê

Formeke lêkerê 1

divê

1. Forma dema niha ya sêyem ji lêkera vîn.
   1. Gerek e ku, hewce ye ku, lazim e ku, pêwîst e ku.

      Dijmane: dibe ku, dibe

      Divêm em îro biçin.

   2. Îrade (ya wê / wî) ew e ku.
   3. Dixwaze (ku), hez dike (ku), meyl heye (ku), dil heye (ku).

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1620, Feqiyê Teyran, Dîwan:

  Qelban xerez meşûqek e
  Hemyan divê wehdanetê
  Hemyan murad eslê xwe ye

Formên alternatîv

• divêt
• divêtin

Etîmolojî

Ji di- +‎ -vê-.

Werger

• Almanî: ^?nötig → de
• Erebî: ^?لازم → ar
• Farisî: ^?بایست → fa, ^?لازم → fa, ^?لازم است → fa
• Îngilîzî: ^?covet → en, ^?ought → en, ^?propend → en, ^?redound → en, ^?should → en
• Îtalî: dovere → it n, bisogna → it
• Tirkî:^?elzem → tr, ^?elzem olmak → tr, ^?gerek → tr, ^?iltizam → tr, ^?ister → tr, ^?zor → tr, ^?icabetmek → tr

Formeke lêkerê 2

divê

1. (kurmanciya serhedî) Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera gotin (tewandin).

   Hevmane: dibêje, dibê, diwê

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Hewramî

Hejmar

divê

1. Du, dudo, 2.

Formên alternatîv

1. Due, duê.