emir

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî emir emir
Îzafe emirê emirên
Çemandî emirî emiran
Nîşandera çemandî emirî wan emiran
Bangkirin emiro emirino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî emirek emirin
Îzafe emirekî emirine
Çemandî emirekî emirinan

emir nêr

  1. ferman, ferwar, gotina kesek dibêje û divê kesek din wek wê gotinê bike
    • Serokê wan emrê rawestandina şerrî daye.
      Serokê wan gotiye ku nabe şerr bêt kirin.

Herwiha[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî أمر(emr, ferman, ragihandin), أمر(emere, ferman dan/kirin), hevreha aramî û îbranî אמר (e-m-r-: gotin, ferman kirin), akadî emaru (dîtin, ketin ber çavan) ji proto-samî [Peyv?].

Werger[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

emir nêr

  1. (salên jiyanê) Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre imr.
    • Hemîdo yekî dirêj û zeyif bû. Emrê wî an çil hebû an tunebû. Lê porê wî spî bûbû.— (Firat Cewerî Girtî, Weşanên Nûdem1986)

Inglîzî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

emir

  1. mîr [1]

Çavkanî[biguherîne]

  1. Ferhenga Kurdî-Îngîlîzî ya Salah Sadallah

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

emir

  1. ferman, ferwar, emir
    • ikide bir bana dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu
      hema car caran li min difetilî û dipirsî ka fermaneke min heye an na
  2. fermanname, emirname
    • atama emri hâlâ çıkmadı
      fermannameya tayînkirinê hîna derneketiye