emîr

Binêre herwiha: Emîr

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: e·mîr

Navdêr

emîr cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. mîr
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. prens, kurmîr, kurê paşayekî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bide ber

• amir
• emir

Etîmolojî

Ji erebî أمير (emîr) ku herwiha serekaniya peyva mîr e jî. Ji eynî rehî: amir, emir, emaret, Imarat, amîral.

Jê

• emîrane
• emîre
• emîrî
• emîrîtî
• emîrtî

Ji wêjeya klasîk

• Zanit em sî sal esîr în
  Çehvenêr pirsek emîr în
  Lew bi rehm û şefqe ye — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Werger

• Almanî: ^?Vorgesetzte → de mê, ^?Vorgesetzter → de nêr
• Farisî: ^?خدیو → fa
• Îngilîzî: ^?prince → en