şov

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈʃoːv/
• Kîtekirin: şov

Navdêr

şov m

1. xeta ku li erdê hatiye kolan bi taybetî daku riwek lê bên çandin
2. mişar, cokên nav baxçe û bûstan ku tê re av diçe ber riwekan
3. zeviya kolayî
4. zeviya ku hatiye kolan lê nehatiye tovdan
5. versiyon, guharto, varyant

Tewandin

Tewandina şov

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şov	şov
Îzafe	şova	şovên
Çemandî	şovê	şovan
Nîşandera çem.	wê şovê	wan şovan
Bangkirin	şovê	şovino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şovek	şovin
Îzafe	şoveke	şovine
Çemandî	şovekê	şovinan

Etîmolojî

Hevreha belûçî şom (kêlan), farisî şuxm (şov), ji zimanên îranî.

Bide ber

• şow

Herwiha binêre

• şop

Werger

• Farisî: آیش → fa, بایر گذاشته
• Îngilîzî: ^?barton → en, ^?cultivated land, ^?flower bed → en, ^?plowing → en
• Tirkî: nadas → tr, şov → tr

Tirkî

Navdêr

şov

1. şow, bername, pêşangeh