şerb

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ʃɛɾb/
• Kîtekirin: şerb

Navdêr 1

Tewandina şerb
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şerb	şerb
Îzafe	şerbê	şerbên
Çemandî	şerbî	şerban
Nîşandera çemandî	wî şerbî	wan şerban
Bangkirin	şerbo	şerbino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şerbek	şerbin
Îzafe	şerbekî	şerbine
Çemandî	şerbekî	şerbinan

şerb(ik)ek

şerb n

1. cer, kûz, şerbik, kuloz, den, kûzik, kuloz,
   hin cûn aman in ku ji axa sor hatine çêkirin û bi pirranî biçembil in
   (û berê bi taybetî bo hilgirtina avê ji kaniyan ta malê dihatin bikaranîn)

Herwiha

• şkuloz
• kilozk
• kilûz
• kilûzk
• kulozkerbik]]

Etîmolojî

Ji erebî شرب (şeribe: vexwarin), hevreha şerbet, şerab, şirûb, meşrûb...

Werger

• Fînî: ruukku → fi
• Îngilîzî: jar → en, jug → en, pot → en
• Tirkî: testi → tr, küp → tr

Navdêr 2

şerb m

1. hebreşk, hebxurî, tebe
   • Kuro ka bibêje, te ez bi şerbê xistim! — (Sadiq Ûskan, Şampaz, Weşanxaneya Wardoz)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Îngilîzî: anthrax → en
• Tirkî: şarbon → tr