Here naverokê

seyd

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

seyd m

  1. Nêçîr, rav, raw, kuştina yan girtina heywanên kûvî.
  2. Gerîna li tiştekê/î û zeftkirina yan peydakirina wê / wî tiştî.

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • Xezalek wê di fitrakê
    Bi cayî seydê ez bûma
    Di wê fitrak û bendê da
    — (Melayê Cizîrî (~1640), Dîwan)

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina seyd
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî seyd seyd
Îzafe seyda seydên
Çemandî seydê seydan
Nîşandera çem. seydê wan seydan
Bangkirin seydê seydino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî seydek seydin
Îzafe seydeke seydine
Çemandî seydekê seydinan

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji erebî صيد (ṣeyd), hevreha aramî ܨܝܕܐ (ṣeyda) û îbranî ציד (tsáyid), akadî [Peyv?] (ṣâdu)

Bide ber

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]