moral

 Herwiha binêre: Moral

Kurmancî

Navdêr

moral n

1. Rêç û qeydên reftarê.

   Hevmane: sinc, rewişt, exlaq, etîk

2. kêf, coş, jixwebawerî

   Moralê wan bilind e.

   Ew bikêf in. / Ew jixwebawer in.

Jê

• bêmoral
• bêmoralî
• bimoral
• bimoralî
• moraldar
• moraldarî
• moralî
• moralîst
• moralîstî
• moralîzm
• moralnas
• moralnasî
• moralparêz
• moralparêzî
• moralperist
• moralperistî
• moralzan
• moralzanî

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Latînî
[Peyv?]

Îngilîzî
moraledeyn.

Kurmancî
moral

Deyn ji îngilîzî morale, ji latînî [Peyv?].

Bide ber

• aqil
• namûs
• nirx
• reftar
• rûmet
• şeref

Werger

• Almanî: Ethik → de m, Laune → de m, Moral → de m, Stimmung → de m, Seelenzustand → de
• Tirkî: ahlak → tr, etik → tr, maneviyat → tr, moral → tr

Anagram

• marol

Îngilîzî

Bilêvkirin

• Deng (DYA):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Deng (Connecticut, DYA):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Rengdêr

moral

1. wire, sinc, sincî, bi rewişt, akar, şopeweriya çirokê, torî

Anagram

• Marlo

Navdêr

moral

1. wane, ders

Spanî

Navdêr

moral n

1. (gulûgiya) dartû, tû

Çavkanî

Ev made ji wergerên tû hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Tirkî

Navdêr

moral

1. arîşen, mirûz, qom, mehde, sixur, moral