namûs

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. rûmet, çîçî, şeref, qedir, qîmet, nirx, teşke, xawên, dawên

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî ناموس (namûs) ji aramî נומוסא (nûmûsa) ji yewnanî νόμος (nómos: irf, edet; qanûn) Çavkanî: Rajki ji νέμω (nêmo: belav kirin) ji proto-hindûewropî *ném- (belav kirin), hevreha nimêj / nivêj ya kurdî û نماز (nemaz) ya farisî. Bo zêdetir agahiyan, binere: nimêj. Heman peyva yûnanî serekaniya peyvên bi paşpirtika -nom yan -nomî ne, wek ekonomî, agronomî, otonomî, astronomî...

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Ew 'ar li xelqê namidar e
Namûs e li hakim û emîran
Tawan çi ye şa'ir û feqîran
(Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Werger[biguherîne]