mij

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mij mij
Îzafe mija mijên
Çemandî mijê mijan
Nişander a çemandî wê mijê wan mijan
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mijek mijin
Îzafe mijeke mijine
Çemandî mijekê mijinan

navdêr,

mij li çiyayan

Wate[biguherîne]

  1. moran, tem, dûman, dûxan, dûkêl, hewayê şil û ne zelal

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

'Aşiqê sûxite bê ateşê seyyal-i çi hez
Neko wek teyr ji mijên te bibarin peykan
Ji birînên di dilî şubhetê xirbal-i çi hez
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *h₃migʰleh- (mij), hevreha soranî û zazakî "mij", kelhûrî "mê", farisî مه (mêh) û میغ (mîẍ), sanskrîtî मेघ (mêghe: ewr) û mih (mij), albanî mjegull (mij), lîtwanî miglà, rusî мгла (mgla), inglîzî û holendî û swêdî mist, yûnanî ὀμίχλη (omîxlê: mij)... Herwiha belkî hevreha peyvên mîz û mîstin yên kurdî ye jî.

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Kurdiya başûr[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. pel, piring, pêring, pêlox