moran

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /moːˈɾɑːn/
• Kîtekirin: mo·ran

Navdêr

moran m

1. mij
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. dûkêl, dûxan, dûman, dû
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina moran

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	moran	moran
Îzafe	morana	moranên
Çemandî	moranê	moranan
Nîşandera çem.	wê moranê	wan moranan
Bangkirin	moranê	moranino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	moranek	moranin
Îzafe	moraneke	moranine
Çemandî	moranekê	moraninan

Jê

• (lêker) moran girtin
• (navdêr) morangirtin
• moranî

Etîmolojî

Hevreha ermenî մոխիր (moxir) û avarî мухӏур (muḥʳur), herdu jî bi wateya xwelî lê ne zelal e ja kîjan zimanan ev peyv ji yên din wergirtiye.

Werger

• Erebî: ^?دخان → ar, ^?سراب → ar
• Farisî: سراب → fa, مه → fa, مه آلود → fa
• Îngilîzî: fog → en, pus → en
• Tirkî: pus → tr, tem → tr, sis → tr, koyu duman → tr

Anagram

• manor, norma, roman