hejmar

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Hin hejmar.

Wate[biguherîne]

  1. Jimare, hijmar, reqem, nimre, numare, jimar, jumar, jumare, micar, hemcar,
    (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 û hwd).

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

bi paşvesaziyê ji hejmartin, hevreha soranî ژماره‌ (jimare), pehlewî şumar, û farisî شمار → fa (şomar) û ﺷﻣﺎره → fa (şomarê), zazakî amar, peştûyî شمېرل (śmerël: hejmartin), avestayî mer-aa, sanskrîtî स्मरति (smarati: anîn bîra xwe; kom kirin, berhev kirin), latînî memor (bihiş, hişmend, jîr, biaqil), yûnanî μέρμερος (mêrmeros: fêlbaz, hîlebaz)... hemû ji proto-hindûewropî *(s)mer- (hatin bîrê, anîn bîra xwe). Bo zêdebûna yan kêmbûna dengên "he-" li destpêka peyvê bide ber: hejar / jar, war (kurmancî) / hewar (soranî).

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Ji Wêjeya Klasîk[biguherîne]

Kovanên mihirdaran
Bêhedd û bê hejmar in
Tîrên di wan hîsaran
(Feqiyê Teyran ~1620, Feqiyê Teyran)

Werger[biguherîne]