şeng

 Herwiha binêre: Seng û seng

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈʃɛnɡ/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: şeng

Rengdêr

Pozîtîv	şeng
Komparatîv	şengtir
Sûperlatîv	herî şeng (merkezî) tewrî şeng (rojavayî)

şeng

1. neşedar, coşdar, bikêf, bizewq, zewqî, şad, xweş

   şox û şeng

2. Pora aloz û qij.
3. Kulîlkek ji malbata tragopogon e.

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Herçi li min kirî Mela cama meya dusale kir
  Şengê bi naz-i meşşiha misk û zubad-i weşşiha
  Rûy ma dibin piyane hêj zêde li min delale kir

Jê

• şengî
• şengîtî
• şengtî

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha farisî شنگ (şeng) û belûçî شنگ (şing)

Bide ber

• seng

Herwiha binêre

• beng
• ceng
• çeng
• deng
• dereng
• heng
• jeng
• peng
• reng
• teng
• veng
• weng

Werger

• Farisî: زنده → fa, سرزنده → fa
• Îngilîzî: salsify → en, ^?blithe → en, ^?blithesome → en, ^?elegant → en, ^?shapely → en
• Tirkî: canlı → tr, cıvıl cıvıl → tr, handan → tr, keyifli → tr, kırnak → tr, neşeli → tr, teke sakalı, şen → tr, yosma → tr, şuh → tr, ^?şakrak → tr