Here naverokê

seng

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

seng m

  1. giranî, qursî, sengînbûn, ne sivikî
  2. zext, fişar, pesto, zor, tade, kotek, zilm, stem
  3. hêjayî, bihayî, qîmetbûn, ne erzan

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
    Seyd û nêçîr ko nebit tole'ê seyyad-i çi kit
    Her gil û seng dibitin zêr-i bi tedbîr-i hekîm
    Qabiliyyet ko nebit hikmeta ustad-i çi kit

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina seng
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî seng seng
Îzafe senga sengên
Çemandî sengê sengan
Nîşandera çem. sengê wan sengan
Bangkirin sengê sengino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî sengek sengin
Îzafe sengeke sengine
Çemandî sengekê senginan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Formên alternatîv

[biguhêre]

Dijmane

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Hevreha farisî seng (kevir, ber), hexamenişî esege (kevir, ber), ji zimanên îranî. Ji eynî rehî sing ya kurdî

Bide ber

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

seng

  1. nivîn, livîn