zebeş

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Zebeş

navdêr, nêr

Xwendin[biguherîne]

  • IPA: /ˈzɛbɛʃ/
  • Kîtekirin: ze·beş

Wate[biguherîne]

  1. Şitî, şiftî, şimtî, şûtî, kal, kelek,
    fêkiyek bûstanî û girtîvilkesk û naviksor e.
  2. Mêwe, pirteqal, xox, mijmij, mûz, hilûk, kîwî.

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Herwiha cebeş, jebeş, şebeş, zeveş, hevreha zazakî zeveş, ji *zev- /*zem- (sar, sarma, zivistan), têkilî "zivistan", bi zazakî "zimistan", ji kurdî. Bide ber ermenî ձմերուկ (cmêruk: zebeş) ji ձմեռ (cmêṙ: zivistan) + -ուկ (-uk: -k, -ik, -ok, nîşana biçûkkirinê) û gurcî საზამთრო (sazamt’ro: zebeş < zivistanî) ji სა- (sa-) + ზამთარი(zamt’ari: zivistan). Sebebê binavkirina wiha ihtimalen ji ber sarî û hînikiya zebeşî ye. Gelek normal e ku zimanên cîran peyvan ji hev werdigirin lê vê carê pirr balkêş e ku kurdî, ermenî û gurcî ne evb peyv lê fikra binavkirina vê mêweyê ji hev wergirtiye.

[biguherîne]

Navê zanistî[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]