Here naverokê

sofî

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

sofî cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

  1. peyrewên tesewifê, mîstîkên îslamî
  2. (bi berfirehkirinê) mûmin, bawermend, dîndar, oldar, teqwa

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • Hate destê mi bi cellabê du'a
    Sofîyê xelwenişîn bêne sucûd
    Herdu birhên te ne mihrabê du'a
     — (Melayê CizîrîDîwan~1640)

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Herwiha

[biguhêre]

Têkilî

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji erebî صوفي (șûfî) ji yûnanî σοφός (sofós) (sofos: zana, alim) ji σοφία (sofîa: zanîn, ilm, hişmendî, hişyarî, aqildarî) ku herwiha serekaniya van peyvan e: fîlo-sof, felsefe, feylesof, sofîst, sofîzm, Sofya... Bi berfirehî tê bawerkirin ku sofî ji peyva erebî صوفي (șûfî, cilê ji hiriyê) ji صوف (șûf, hirî) ye lê ew etîmolojiya gelêrî ye û wisa diyar e ku wê texmînê bi xwe tesîr li sofiyan kiriye: wan bawer kiriye ku navê wan maneya "kesên bi cilên ji hiriyê" dide loma wan xwe bi wan cilan xemilandiye. Gelek peyvên din jî yên dînî bi rêya erebî ji yûnanî hatine wergirtin, bo nimûne: decal, Incîl, iblîs, isqof...

Werger

[biguhêre]