qozî

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

1. kunc[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]
  1. kujî, çuh, kunc, qulaç, goşe
  2. firrin, ocax, argûn
Herwiha[biguherîne]
Ji wêjeyê[biguherîne]

Ew weha difikirî ko hin kesan xwe didan qoziyekê, zaroyên xwe mihafize dikirin û ji zaroyên xelkê re digot ko herin şerî. Wan ji xelkê re digot ko hewceyî kar û xebatê nake, ji xwe şoreş nêzîk bûye, lê wî/wê karê -memûrtî- dewletê dikir. Wan ji zarokên xelkê re digot ko neçin eskeriya tirkan, herin serê çiyayan, lê zarokên wan di ordiya tirkan de dibûn sûbay û qumandan. Ji xelkê re digot ko neçin dibistanên ji perwedeyiya bûrjûwazî pêk tên, lê wan ji dêvila zaroyên xwe zilam digirtin û bi pereyan ew di dibistanên bilind de bi cîh dikirin. Wan ji alemê re digot ko nebin qoricî, lê hemû merivên wan dibûn serekqoricî û derdiketin operasiyonan... (Enwer Karahan: Li ber pêlên dengê Şivan Perwerî îsyana pîrejinekê û helwêsta hin rewşenbîran, Nefel.com, 6/2007)

Werger[biguherîne]

2. qozbûn[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]
  1. xûzî, xwehrî, qozbûn
Herwiha[biguherîne]
Werger[biguherîne]

3. xwarinek[biguherîne]

navdêr

qozî
Wate[biguherîne]
  1. xwarineka berbelav e li welatên rojhelat
Herwiha[biguherîne]
Ji[biguherîne]

Ji erebî قوزي

Wergerr[biguherîne]