kedî

 Herwiha binêre: kedi

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ke·dî

Rengdêr

Pozîtîv	kedî
Komparatîv	kedîtir
Sûperlatîv	herî kedî (merkezî) tewrî kedî (rojavayî)

kedî

1. Heywanên ji alî mirovan ve tên xwedankirin û ne li çolê berdayî ne.

   Dikare bêt gotin ku se gurên kedî ne.

2. Kesên yan heywanên ji mirovan narevin yan xwe nêzî mirovan dikin yan xwe bidin dest mirovî.

   Ev kew kedî bûne.

Formên alternatîv

• kehî

Dijmane

• kovî
• kûvî
• wehşî

Jê

• (lêker) kedî bûn
• (lêker) kedî kirin
• (navdêr) kedîbûn
• (rengdêr) kedîbûyî
• (navdêr) kedîkirin
• (rengdêr) kedîkirî
• kedîtî

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, ji ked, ji avestayî kata-, keye (Kurdiya zazakî), mal + î, -î. Herwiha pehlewî kadagīg: kadag-, keye (Kurdiya zazakî), mal + īg, -î.

Bide ber

• dirinde
• hov
• revok
• wehş

Werger

• Almanî: häuslich → de, zahm → de, ^?Dienstbote → de
• Erebî: ^?ألیف → ar, ^?داجن → ar, ^?مألوف → ar, ^?مستأنس → ar
• Farisî: اهلی → fa, خانگی → fa, رام → fa, رام شده → fa
• Fînî: kesy → fi
• Îngilîzî: domestic → en, tame → en, domesticated → en, livestock → en
• Japonî: 馴れた → ja (nareta), 家庭内 → ja (kateinai), 家- → ja (ka-) (prefix)
• Tirkî: evcil → tr, ehli → tr

Anagram

• dekî, ekîd