kavil

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /kɑːˈvɘl/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: ka·vil

Navdêr

Kavilên Romaya berê

kavil n, bi piranî pirjimar

1. xaniyên wêranbûyî, xirabe, xopan, avahiyênherifî:
   • 1996, Sidqî Hirorî, Kurê Zinarê Serbilind, Stokholm: Weşanên Nûdem:

     Dibêjin ber jî li ser berî nemaye, xanî kavil in, rez û dar û bar, gişt sotine û bûne xwelî.

     :
   • 2025, Fawaz Husên, Havîna Feremerzê Hejarî li Parîsê, çapa 1ê, Stenbol: Avesta, →ISBN, rûpel 23:

     ..., gerek Kurdistanek serbixwe û azad li ser kavilên Împeratorîya Osmanî serê xwe rakira.

   kavilên xanî, kavilên kelehê

2. xirab, ruxîn, bed, pîs, bi sincî nebaş

   Ma tu ê çê yî, tu hê jê kaviltir î. (Tu jê xirabtir î)

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: كاڤل

Hevmane

• wêran
• xirabe
• xopan

Dijmane

• ava

Jê

• kavil bûn (lêker)
• kavil kirin (lêker)
• kavilbûn (navdêr)
• kavilbûyî (rengdêr)
• kavilî
• kavilkirin (navdêr)

Etîmolojî

Nayê zanîn, hevreha soranî کەلاوە (kelawe). Dibe ku ji heman reha farisî کالبد (kalbod), farisiya navîn 𐫐𐫀𐫓𐫁𐫏𐫅 (kʾlpwt' /⁠⁠kālbod⁠/, “leş, reng, teşe, darêjk”), ermeniya kevn կաղապարl (kałaparl); ji yûnaniya kevn καλοπόδιον (kalopódion). Cotreha qalib. Guherra ramanê reng e wek "teşe, qalib" > "leş" > "cendek" > "wêran, ruxîn..." çêbûbe. Peşniyarkên ku têkilî xirab dikin bi pirsgirêkên dengnasiyê tên.

Bi zaravayên din

• Soranî: وێران, کەلاوە, خاپوور

Werger

• Albanî: gërmadhë → sq m
• Almanî: Ruine → de m
• Astûrî: ruina → ast m
• Azerî: xaraba, viranə → az
• Belarusî: руі́на m (ruína), разва́ліна m (razválina)
• Berberî:

  Taşelhitî: iɣrman n p (ighrman)

• Bulgarî: руи́на → bg m (ruína), разва́лина → bg m (razválina)
• Çekî: zřícenina → cs m, ruina → cs m, rozvalina m
• Çînî:

  Mandarînî: 遺址 / 遗址 (yízhǐ), 廢墟 / 废墟 (fèixū)

• Danmarkî: ruin → da g
• Endonezyayî: puing → id
• Erebî: خَرَاب n (ḵarāb), خَرَابَة m (ḵarāba), طَلَل → ar n (ṭalal)
• Ermenî: ավերակ → hy (averak), փլատակ → hy (pʻlatak)
• Esperantoyî: ruino
• Estonî: vare
• Farisî: ویرانه → fa (virâne), خراب → fa (xarâb), خرابه → fa (xarâbe)
• Fînî: raunio → fi
• Fransî: ruine → fr m
• Friyolî: ruvine m
• Frîsî: Ruïne

• Gaelîka skotî: tobhta m
• Gurcî: ნანგრევი (nangrevi)
• Hindî: खँडहर → hi n (khãḍhar), खंडहर n (khaṇḍhar), भग्नावशेष → hi n (bhagnāvśeṣ)
• Holendî: ruïne → nl m, bouwval → nl n, puinhoop → nl n
• Îbranî: חָרְבָּה → he m (khorbá)
• Îngilîzî: ruin → en
• Îtalî: rovina → it m
• Îzlendî: rúst m
• Japonî: 廃墟 → ja (は​いきょ, haikyo), 遺跡 → ja (いせき, iseki)
• Katalanî: ruïna → ca
• Kirgizî: уранды → ky (urandı)
• Koreyî: 폐허 → ko (pyeheo), 유적 → ko (yujeok)
• Latînî: ruīna m
• Latviyayî: drupas m p
• Lîtwanî: griuvėsiai n p
• Makedonî: руше́вина m (rušévina), урна́тина m (urnátina), чавка́рница (čavkárnica)
• Malezî: puing
• Maorî: ruhatanga
• Mecarî: rom → hu, roncs → hu, omladék → hu
• Navajoyî: kitsʼiilí
• Norwecî:

  Norweciya bokmålî: ruin → no n

  Norweciya nînorskî: ruin n

• Oksîtanî: roïna → oc m
• Osmanî: خراب (harab)
• Oygurî: خارابە (xarabe)
• Ozbekî: xaroba → uz
• Polonî: ruina → pl m
• Portugalî: ruína → pt m
• Puncabî: ਖੰਡਰ n (khaṇḍar), ਢਾਠ m (ḍhāṭh)
• Qazaxî: құланды (qūlandy)
• Romancî: ruina m, ruegna, ruigna
• Romanyayî: ruină → ro m
• Rusî: руи́на → ru m (ruína), разва́лина → ru m (razválina)
• Sardînî: arruinu, orroghina m, roghina m
• Sicîlî: ruvina m
• Sirboxirwatî:

  Latînî: ruševina → sh m, podor → sh n, podorina m, razvalina → sh m, provalina m, razval n, razvala m

• Slovakî: ruina m, rozvalina m
• Slovenî: ruševina m
• Spanî: ruina → es m
• Swahîlî: gofu → sw
• Swêdî: ruin → sv g
• Tacikî: димна (dimna), хароба (xaroba), вайрона (vayrona)
• Tagalogî: gapo, bunlag
• Tirkî: kalıntı → tr, harabe → tr, ören → tr, yıkıntı → tr, virane → tr
• Tirkmenî: haraba
• Tîbetî: གྱང་རོ (gyang ro), གཡག་གོག (g.yag gog)
• Ûkraynî: руї́на m (rujína), розва́лина m (rozvályna)
• Venîsî: roina m, rovina m, ruina m
• Weylsî: adfail n
• Yûnanî: ερείπιο → el nt (ereípio)

  Kevn: ἐρείπιον nt (ereípion)

Ev qismê Wergerê ji malûmatên naveroka vê versiyona madeya ruin a Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.

Anagram

• avlik, kilav, kival, livak

Tirkî

Navdêr

kavil

1. qewl, gotin
2. peyman

   Kavlimiz böyle mi idi? ― Ma qewlê me wiha bû?