gon

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈɡoːn/
• Kîtekirin: gon

Navdêr 1

gon n

1. guhnêl, gonxwarin, gulên, gilwên, gunêl, gunhêl, cotbûna heywanan, seksa heywanan, kel
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• gûn
• gûn bi gûn

Bide ber

• gan
• gen
• gun

Jê

• bêgon
• bêgonî
• bigon
• bigonî
• ga xwarin
• gadan
• gan
• gang
• giyîn
• gon xwarin (lêker)
• gondar
• gondarî
• gonî
• gonxwarin
• gonxwarin (navdêr)
• nogin
• nugon
• nûgon
• tog
• tong

Etîmolojî

Ji guhn, bide ber guhnêl, hevrehî farisî گشن (guşn, “nêr”), dawiya dawîn ji Îraniya Kevn *vršna-. Hevreh bi siryaniya klasîk ܐܘܫܢܐ (ʾušnāw, “hewesî, bişehwet”), vameke Îranî.

Werger

• Farisî: رنگ → fa
• Tirkî: beniz → tr, boya → tr, elvan → tr, farba → tr, nevir → tr, bet → tr, renk → tr, çiftleşme → tr

Navdêr 2

gon n

1. reng, boyax
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

Hevreha farisî گون (gûn, “reng”), avestayî 𐬔𐬀𐬊𐬥𐬀 (gaona, “reng”), peştûyî غونه (γūna, “reng”), osetî хъуын (qwyn, “por”), ji proto-îranî *gauna (“por, reng”).