gonî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɡoːˈniː/
• Kîtekirin: go‧nî

Navdêr

Tewandina gonî
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	gonî	gonî
Îzafe	goniya	goniyên
Çemandî	goniyê	goniyan
Nîşandera çemandî	wê goniyê	wan goniyan
Bangkirin	goniyê	goniyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	goniyek	goniyin
Îzafe	goniyeke	goniyine
Çemandî	goniyekê	goniyinan

gonî m

1. gihayek bi strî û dirik e ku bo şewatê tê jêkirin da ku zivistanê pê sobe û tenûr bê vêxistin.
   • Gundiyan dest bi şewata sergîn û goniyan kiribûn. — (2016, Çapa Duyem, Mihemed Şarman, Pirça Winda, Avesta, r. 35, ISBN 978-605-5585-41-9)
2. boyax
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• gwênî
• gûnî

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

gihayek (1)

• Farisî: درختچه گون → fa
• Tirkî: geven → tr, geven otu → tr

boyax (2)

• Farisî: رنگی → fa
• Tirkî: boya → tr, reng → tr

Navdêr

gonî m yan n li gorî maneyê

1. dabaş, dabaşa xeberdanê, mijara axaftinê
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Werger

• Tirkî: söz konusu → tr

Zazakî

Navdêr

gonî m

1. xwîn
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Agahî

Ev navdêr tenê yekjimar e, wek pirjimar nayê bikaranîn.

Rengdêr

gonî

1. Guhartoyeke ganî.