ez

Ji Wiktionary
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

cînav

Wate[biguherîne]

  1. kesa/ê ku dipeyive,
    kesa/ê ku tiştekî dibêje,
    kesê yekemyekjimar:
    Ez te dibînim.
    Ez neçûm.
    Wê ez nasîm.

Herwiha[biguherîne]

  • e
  • es (bi xeletî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Tewandî[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *éǵh₂om ku herwiha serkaniya *ezem (ez/min) ya îraniya kevn, ezim (ez) ya avestayî, ehem (ez) ya sanskrîtî, edem (ez) ya farisiya kevn, ez (ez) ya pehlewî, ez ya zazakî, ես (bixwîne: es) ya ermenî, аз (bixwîne: az) ya bulgarî, es (bixwîne: es) ya latviyayî, (bixwîne: eş) ya lîtwanî, ego ya latînî, εγώ (bixwîne: egó) ya yewnanî, je ya frensî, jeg (bixwîne: yêg) ya danmarkî, ich (bixwîne: îh) ya elmanî, ic (bixwîne: ik) ya inglîziya kevn, ik ya holendî û I (bixwîne: ay) ya inglîziya nû ye. Di soranî û farisî de ez nemaye lê min (bi farisî men) cihê wê jî girtiye.

proto-aryayî:
avestayî: ez- ("ez")
farisiya kevn: ed- ("ez")
kurmancî: ez ("ez")
zazakî: ez ("ez")
sanskrîtî: eh- ("ez")
ermenî: es ("ez")
yewnanî: ego ("ez")
latînî: ego ("ez")
elmanî: ich ("ez")
inglîziya kevn: ic ("ez") > inglîzî: I ("ez")
Çavkanî: Watkins p.22, Ludwig p.175

Werger[biguherîne]

wek subje:


wek obje

binere: min

Kurdî (zazakî)[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. ez