lawik

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /lɑːˈwɘk/
• Kîtekirin: la·wik

Navdêr 1

Du lawik. (1)

lawik n

1. Lawekî binavkirî, ew law, kurrik.

   Hevmane: kurik

   • Lêwik xwest tiştekî ji bavê xwe re bibêje, Iê eskeran nehiştin, bi milên wî girtin û ew kişandin hundur. — (Firat Cewerî (1986), Girtî, Weşanên Nûdem)
   • Spîkên çavên lêwik zer bûbûn, çavên wî carina fireh dibûn û dihatin girtin. — (Firat Cewerî (1986), Girtî, Weşanên Nûdem)
2. yar, berdilî, evîndar
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina lawik

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	lawik	lawik
Îzafe	lawikê	lawikên
Çemandî	lawikî, lêwik	lawikan
Nîşandera çem.	wî lawikî	wan lawikan
Bangkirin	lawiko	lawikino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	lawikek	lawikin
Îzafe	lawikekî	lawikine
Çemandî	lawikekî	lawikinan

Formên alternatîv

• lawk

Jê

• lawikbêj
• lawikbêjî
• lawikî

Têkildar

• lawij
• lawje

Etîmolojî

Ji law +‎ -ik.

Werger

zarokên nêr — binêre law

yar, berdilî, evîndar — binêre law

Navdêr 2

lawik m

1. (muzîk) Cûnek stranên kurdî yên li ser qehremaniyê ne.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina lawik

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	lawik	lawik
Îzafe	lawika	lawikên
Çemandî	lawikê	lawikan
Nîşandera çem.	wê lawikê	wan lawikan
Bangkirin	lawikê	lawikino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	lawikek	lawikin
Îzafe	lawikeke	lawikine
Çemandî	lawikekê	lawikinan

Etîmolojî

Hevreh bi gotina law ("lawik, zêmar") a Fehlewiyata Serdemên Navîn. Dibe bi law yek bibe.

Werger

• Tirkî: müzikli hikaye → tr