kirê kirin

 Ji bo navdêrê binêre: kirêkirin

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /kɘˈɾeː kɘˈɾɘn/
• Kîtekirin: ki·rê ki·rin

Lêker

kirê kirin (gerguhêz)
Rehê dema niha: kirê-k-
RP. Niha
	ez	kirê dikim
	tu	kirê dikî
	ew	kirê dike
	em, hûn, ew	kirê dikin
Fermanî	Yekjimar	kirê bike
	Pirjimar	kirê bikin
Rehê dema borî: kirê-kir-
RP. Boriya sade
	min	kirê kir
	te	kirê kir
	wê/wî	kirê kir
	me, we, wan	kirê kir
Formên din: Tewîn:kirê kirin

kirê kirin gerguhêz (lêkera hevedudanî)

1. Bikaranîna malê kesekî bi heq anku bi pare (bi taybetî di xaniyê kesekî ve jîn û her meh diravek diyarkirî dan xwedana/ê wî xanîyê), bi pare girtin, bi pare kar pê kirin, deman kirin.
   • 2002, Mehmed Uzun, Bîra qederê, Weşanên Nefel:

     Me ew ode, mehê bi hezar û sêsed markan, kirê kir (...)

   • 1989, Zeynelabidîn Zinar, Xwençe 1, Weşanxana Çanda Kurdî:

     Mêrik li bajêr xanîyekî ji xwe re kirê kir û mala xwe xistê de.

2. tenezul kirin.
   • Kirê nake were mala me.

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: کرێ کرن

Têkildar

• îcar kirin

Etîmolojî

Ji kirê +‎ kirin.

Werger

• Almanî: mieten → de, ^?pachten → de, ^?engagieren → de, ^?vermieten → de, ^?anheuern → de
• Erebî: ^?أجر → ar, ^?استأجر → ar
• Farisî: کرایه کردن → fa
• Îngilîzî: on the job → en, rent → en, hire → en
• Tirkî: tutmak → tr, kiralamak → tr, ^?isticar etmek → tr