emîn

Ji Wîkîferheng
Here nagîvasyonê Here lêgerînê

Kurdî[biguhêre]

Rengdêr[biguhêre]

emîn

  1. pêbawer, sadiq, kesa/ê ku hêjayî baweriyê ye,
    kesa/ê ku mirov dikare jê bawer bike
    Ahmed kesekê emîn e.
  2. aram, arîşe, amin
    Ev bajare, bajarekê emîn e.

Ji wêjeya klasîk[biguhêre]

  • Hemzad û heval û hemnişînan
    Hemraz û emîn û nazenînan
    Herlehze digotinê bi riqqet
    (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Têkildar[biguhêre]

[biguhêre]

Etîmolojî[biguhêre]

Ji erebî أمين(emîn).

Werger[biguhêre]