dên

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. bal, mereq[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. bal, mereq, dîqet, hay, hiş, guh, seh, zihn
    • Werin dêna xwe bidinê da hûn bibînin ku çi mirov e.
      (Seh bikinê yan bala xwe bidinê daku ...)

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

herwiha dêhn û dihn, ji erebî ذهن (ðihn) ku wek zihn, zihin, zihniyet jî ketiye kurdî.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Dil ji min bir dil ji min
Dên nedîrê bo 'ebîrê
Xemrî û gîsû herîrê
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

2. hatin (tewandî)[biguherîne]

tewandin

Wate[biguherîne]

  1. formek tewandî ye ji lêkera hatin:
    Ew dên.
    (Ew tên. / Ew dihên. / Ew di rewşa hatinê de ne.)

3. dîn[biguherîne]

  1. dîn, heş berdayî

Werger[biguherîne]